Flyleaf – Cassie, the story of a girl who said yes…

Flyleaf is een metal band van Texas. Ze zijn allemaal christelijk, maar willen daarom nog niet bestempeld worden als een christelijke rockband. Het is wel zo dat ze hun geloof in hun muziek en teksten stoppen en dat dit ook mede hun geluid bepaalt. Hun teksten bevatten dan ook vaak een boodschap, maar die hoeft niet noodzakelijk een christelijke boodschap te bevatten.

We bevinden ons in het jaar 1999. 2 jongeren hebben in de Columbine High School 12 medeleerlingen en een leraar gedood. Ze zijn de school binnengedrongen en beginnen schieten.

Cassie is een van de studenten die vermoord is. Ze was amper 17 jaar, zo oud als ik dus. Naar het schijnt zou ze , vlak voor ze vermoord werd, gevraagd zijn of ze in God geloofde. “Ja”, zei ze en ze werd neergeschoten. Later werd ook aan een zeker Rachel diezelfde vraag gesteld. Ook zij antwoorde met een “ja” en werd ook gedood. Het is niet zeker of deze informatie klopt, maar een getuige dacht Cassie haar stem gehoord te hebben.

Dit lied gaat dan ook over de moorden op Columbine en hoe Lacey Mosley , de zangeres van Flyleaf, denkt over het hele gebeuren.

System Of A Down

System Of A down is een van de bands waardoor ik metal ben beginnen luisteren. Ik leerde ze kennen door enkele vrienden van mij. Ze luisterden al lang naar metal en zeiden me dat ik sytem of a down eens moest ‘checken’. Ik zocht ze meteen op youtube en  was meteen weg van hun muziek.

Ze zijn bestaan al sinds 1995 en in 2006 hebben ze tijdelijk een ‘break’ genomen, zodat ieder een eigen projectje kon beginnen en zich bezig houden met wat ze nu echt graag wilden doen. Ik vind het jammer dat ze tijdelijk gestopt zijn en hoop dan ook dat ze weer snel terug gaan samenkomen.

Ze hebben als band ondertussen 5 albums uitgegeven. De band zelf bestaat uit 4 leden. Een gitarist ( Daron Malakian) , een zanger ( Serj Tankian), een drummer (John Dolmayan) en een bassist ( Shavo Odadjian)

Het lied dat ik jullie ga laten horen heet ‘Psycho’ . Ik vind het zelf een heel goed nummer, al is het niet hun beste, maar de solo op het einde vond ik zo geweldig, dat ik vond dat ik ze zeker een plaatsje moest geven op m’n blog. Het is weer een live video en de kwaliteit valt deze keer best wel mee.

Alter Bridge

Alter Bridge is een groep die ik recent heb leren kennen door ‘Rock Tribune’ , een rock en metal magazine. Het bleek dat ze een nieuwe cd hadden uitgebracht en hun naam deed me een belletje rinkelen. Ik dacht dat ik ze al eerder gehoord had…. Ik ben ze vlak na het lezen van dat artikel gaan zoeken  op youtube en heb dit filpje gevonden. Het is weer een live optreden en misschien van mindere kwaliteit, maar je hoort  wat je moet horen en als dit niet duidelijk genoeg is kan je hen nog steeds zelf een bezoekje brengen op youtube of op hun officiële website.

Hier alvast een voorsmaakje van hun soort muziek.Het is niet zo erg hard in mijn ogen, maar er zijn natuurlijk mensen die dit al te luidruchtig vinden om aan te kunnen horen. Ik zou zeggen geniet er van en let vooral op de intro. Die vind ik echt geweldig, maar de outro is ook echt ‘af’.

Nightwish

Nightwish is een band waar ik uren naar kan luisteren. Vooral dan naar de al iets oudere werken. Dit is niet zo van die ruige metal, maar eerder rustigere gothic metal.

Ze werkten met een klassiek getrainde zangeres wat deze band ook zo speciaal maakte. In 2005 besloten ze om Tarja Turunen, de toenmalige zangeres, uit de band te zetten omdat ze naar het schijnt meer gaf om het geld dan om het optreden en de muziek zelf. Nu is ze al vervangen door een andere zangeres. Ikzelf vind Anette Olzon niet zo goed als haar voorganger, maar toch nog altijd redelijk goed. Haar stem past niet echt bij het imago van de band. Dit kan nog veranderen als ze de muziek aan passen aan haar stem

Hier nu weer een live optreden, omdat ik de live performance nog altijd belangrijker vind dan hoe ze klinken op cd.

Hier is alvast een voorsmaakje van het eerdere werk:

Children Of Bodom

Misschien wist je het al, maar misschien ook niet, maar ik luister dus metal. En aangezien deze blog over mezelf ging wou ik de saaiheid van de dagelijkse sleur doorbreken door hier wat verder op in te gaan.

Een van mijn lievelingsgroepen is dan ook Children Of Bodom. Zij zijn een melodic death metalband uit Finland. Ze hebben ondertussen al 5 albums uitgebracht en het zesde zal in 2008 uitkomen.

Hun naam is afgeleid van het Bodom meer in Espoo, Finland. Daar zijn enkele jongeren vermoord, op het moment dat ze aan het kamperen waren bij het meer.

Vandaar laat ik jullie Hate me! zien, een lied van hun dus. Zo kunnen jullie ook kennis maken met Children Of Bodom. Het is een live video dus de kwaliteit is misschien niet zo goed maar je hoort hun manier van spelen enzo wel en dat is het belangrijkste.