I gotta loose the feeling..

…

…

On a cold autumn morning
The wind was whispering my name
Saying that I was to blame
And I was mourning..

I walked that line before
This time it’s just an empty shell
My soul wandered around
While I in silence roam

This pain is deeper than the ocean
But now.. I can’t even live without
It has become a part of who I am

My soul and body live in different ways
Enjoying, enjoying to stray
My soul lives in sin
My body is dead, dead within

This is my last goodbye
Leaving nothing more behind
Than an empty space and a lost memory
Forgotten for ever.

Dilemma’s

Pfft should I or shouldn’t I?
Zou ik..of zou ik toch maar niet?

Zou ik het vertellen of niet?
Zou ik het doen of niet?

Iedereen kent die dilemma’s wel. Je staat voor een keuze en je weet niet wat te doen. Je keuze kan de toekomst beïnvloeden, wat het extra beangstigend maakt. Elke dag staan we voor nieuwe dilemma’s en keuzes. Steeds opnieuw moeten we kiezen.. Steeds vaker. Vaak zijn we verplicht te kiezen, maar soms kunnen we een keuze uitstellen of gewoon beslissen om iets nog niet te doen of te zeggen. Dit is wat mij intrigeert en wat mj bezighoudt. Steeds vaker stel ik keuzes uit of beslis ik om iets wat meer tijd te laten geven, het te laten bezinken. Hoe langer ik zo een keuze laat bezinken,hoe meer dat ik wilde dat ik de keuze al gemaakt heb en hoe moeilijker de keuze wordt.

“Zou ik het zeggen of niet? Neen, ik ze het morgen wel..” De volgende dag vind ik dat ik het gisteren had moeten zeggen, dan was ik er van af. Maar ik durf/wil het nog steeds niet. Die keuze is te beangstigend en steeds weer stel ik het uit, tot het te laat is. Een keuze te lang uitstellen kan er voor zorgen dat het te laat is.

Stel je deze situatie voor: je bent verliefd op een jongen/meisje. Hij/zij is nog vrijgezel en je ziet hem/haar wel zitten. Je kan dan beslissen om hem/haar te vertellen dat je er gevoelens voor hebt, of je kan beslissen om het niet te doen, of je kan de beslissing uitstellen en nog eventjes wachten tot je het vertelt. Enige tijd later heb je het nog steeds niet verteld, maar zie je plots jouw perfecte jongen/meid met een ander. Het is te laat. Je kan hem/haar nog steeds duidelijk maken dat je gevoelens hebt, maar of het op dat moment nog veel uitmaakt…

Ik sta zelf voor een dilemma. Ik geraak er niet uit. Ik blijf het steeds weer uitstellen “zou ik..of zou ik toch maar niet”, het kan mijn leven veranderen zowel in positieve als negatieve zin.. Dat maakt een keuze soms moeilijk. Maar op momenten dat de strijd het heetst is en je MOET kiezen, is de keuze niet makkelijker maar je verplicht je om te kiezen en om je bloot te stellen aan de gevolgen. Dan gebeurt het gewoon, spontaan. Maar bi jdingen waar je niet verplicht bent te kiezen, of het dilemma even kan wegschuiven, wordt de keuze seconde na seconde steeds moeilijker. Althans zo ervaar ik het.