Wat zal de toekomst voor me brengen?

Dat is een vraag die toch al geruime tijd in m’n hoofd afspeelt. We bevinden ons nu eind januari, en het wordt zo stilaan tijd om een definitieve studiekeuze te zoeken. Ik ken mezelf en weet dan ook dat ik er niet intensief naar op zoek zou gaan. Maar…

Onlangs vertelde iemand me dat ik journalistiek moest gaan studeren, omdat ik blijkbaar wel goed kon schrijven. Hij zei me ook dat hij me wel zou zien schrijven voor een bepaalde krant of magazine. Hoewel ik dacht dat de richting totaal niets voor mij zou zijn, ben ik toch achter mijn scherm gekropen en heb ik het net afgezocht naar informatie omtrant journalistiek. In Antwerpen is er de Plantijn Hogeschool, waar je journalistiek kan gaan volgen. Aangezien de interesse groeide heb ik dan toch besloten om eens een kijkje te nemen op een van de infomomenten…

Ik ontdekte daar een geheel nieuwe wereld. Nieuwe deuren gingen open en ik werd helemaal ingezogen in de wereld van journalistiek. Niet letterlijk natuurlijk, maar ik kwam heel veel te weten dat ik daarvoor nog niet wist, zoals het feit dat de studie veel praktijk omvat en dat er heel erg veel beroepsmogelijkheden zijn. Ik ben daar dingen te weten gekomen, waarvan ik nooit had kunnen denken dat ik dat ooit interessant zou vinden. Communicatie is niet zo direct mijn sterkste punt, althans mondelinge communicatie niet. Maar ik zal mijn slag wel trekken. Je moet zo veel in de praktijk brengen, en met zo veel mensen een babbeltje slaan (bij wijze van spreken) dat je uiteindelijk toch zal wennen aan ‘het’ communiceren. Ze beweren ook erg te hameren op het Nederlands. Een vak waar ik niet al te veel problemen mee heb. Ik vind van mezelf dat ik me in de meeste situaties goed onder woorden kan brengen.

Ik zie mezelf ooit wel op de televisie verschijnen, of mijn stem laten weerklinken in een ‘ultracool’ en ‘megaspannend’ radioprogramma. Gedrukte media lijkt mij dan weer wat minder interessant. Ik ben misschieen niet de meest dynamische,gemotiveerde of mondige persoon om mee te werken, maar ik zie wel een groot potentieel in mezelf. Ik zie kansen om uit te groeien tot een waarlijk verstandig wezen, die uitblinkt in datgene wat hij graag doet: beheersing van zijn moedertaal. Beheersing staat gelijk aan macht en iedereen heeft wel graag macht. Die macht om jouw stempel te drukken op de dingen. Die macht om jouw stem te laten horen. Die macht die er voor zorgt dat jou naam weerklinkt en herinnerd wordt.  Een goed spreker heeft altijd een grote aanhang.. ( kijk maar naar Hitler, Julius Caesar, Barack Obama …)

Ik heb een richting gevonden die me wel aanstaat. Het volgende dat op het programma staat is een infodag over medische beeldvorming. Hierbij staat het menselijke lichaam centraal. Een medisch beeldvormer houdt zich bezig met het maken van zaken zoals röntgenfoto’s, echo’s, CT-scan … Om het in menselijke taal te zeggen: hij maakt (geen perverse) foto’s van het lichaam.