Tomorrow!

Ja… Morgen is het weer school! Ik vraag me toch af of die bezinning nut heeft gehad of dat alles weer z’n gewone gangetje gaat gaan? Gaat iedereen nog hetzelfde kijken naar elkaar, of is er toch iets verandert waardoor sommige mensen naar bepaalde mensen anders kijken?  maar de grootste vraag: gaat die ene persoon die niet mee is geweest er onder lijden? Gaat die persoon uitgesloten worden van de groep of toch niet?
Is het misschien toch te optimistisch om te hopen dat deze dagen écht iets uitgehaald hebben…?

Dat zijn enkele vragen waar ik mee zit op het einde van dit weekend, na de dagen van bezinning…

Hoedanook..ik weet alvast dat ik me geen betere klas had kunnen wensen! Jammer dat ik er zo laat in terecht ben gekomen!

De wondere wereld van de bezinningsdagen…

Het is alweer achter de rug, maar donderdag en vrijdag ben ik met de klas op bezinning geweest. Ik wist eerst niet echt wat er van te verwachten, maar dacht toch dat het iets of wat saai ging zijn, want zeg nu zelf.. het woordje ‘bezinning’ of ‘bezinnen’ klinkt nu niet echt spannend. Maar het tegendeel werd bewezen, op sommige momenten werd het best wel spannend. We begonnen met een gesprek over onszelf en over wat voor type mens wij zijn, maar dat gesprek liep bij sommige al snel uit tot iets heel persoonlijk, zo ook bij mezelf. Het was een moeilijk moment van openheid en toch ook een beetje schrik voor de reacties. Die schrik was ongegrond, want alles werd bij iedereen goed onthaald. Iedereen was eerlijk en open en iedereen stond ook open voor de eerlijkheid en openheid van de anderen. Die gesprekken zijn mij het meest bij gebleven, omdat ik het zo open niet verwacht had.
Ook de spelletjes en de vrije momenten waren heel tof.. De sfeer in de groep was altijd heel goed!!

Deze bezinningsdagen hebben de klasgroep zeker geen slecht gedaan, integendeel.. Ik denk zelfs dat de band nu versterkt is en de sfeer nu echt wel goed zit. Het is en blijft nog altijd maar een klas. Een groep mensen waar – ik spreek vooral voor mezelf dan – ik buiten de school niet echt mee optrek, ondanks dat het stuk voor stuk prachtige mensen zijn .

Bezinning… Ik stond er eerst sceptisch tegenover, maar ben nu toch blij dat we het gedaan hebben.. En ook heb ik het gevoel dat het op de juiste moment gekomen is…
Dus ik ben de klas echt wel dankbaar.. Ze hebben mij ook een goed gevoel gegeven en dat ook nooit verwacht.. Ze accepteren mij zoals ik ben en daar ben ik hun heel dankbaar voor..

Dus bedankt allemaal voor de leuke dagen !