Speelpleinkriebels

Ik heb net twee weken stress, maar toch ook plezier achter de rug. Ik heb mijn stage voor animator op een speelplein gedaan en het was een hele ervaring.

In het begin was het een beetje moeilijk. Je moet de kinderen bezig houden aan de hand van spelletjes. Ik heb nooit op een of andere jeugdbeweging gezeten, dus mijn kennis van spelletjes was beperkt. Ondertussen heb ik veel bijgeleerd en zal het een stuk makkelijker worden om kinderen bezig te houden.

Als animator wordt er van je verwacht dat je met de kinderen speelt, dat je op hen let en dat je duideleijke regels stelt tegenover hen en hen dus laat weten wat mag en wat niet mag, zodat zij er zich aan kunnen houden.

Ik vond het tof om te zien dat de kinderen het waarderen dat jij er bent en voor hun klaar staat. Jij bent voor hun toch belangrijk, dat merkte ik vaak genoeg aan hun gedrag. Ze laten echt zien dat ze met jou willen spelen en dat ze blij zijn dat jij met hun wilt spelen. Het gaat zelfs zo ver dat sommige kinderen gehecht geraken aan bepaalde ‘leiders’ en dat ze een favoriet kiezen:

Er waren verschillende leeftijdsgroepen: 

• Smurfen (3-4 jaar)
• Kabouters (5 jaar)
• Gekko’s (6-7 jaar)
• Panda’s (8-12 jaar)
• Vips (12-14 jaar)

Ik had mede leiding over de panda’s, die ook tevens de grootste groep van het speelplein vormen.
                                                                                          

De dag begon ’s morgens al vroeg. Om half 9 (ja, dat is vroeg voor mij.. zeker in de vakantie) moesten wij klaar staan om aan de dga te beginnen. Dan moesten wij al ideeën hebben die zelfs al uitgewerkt waren, zodat wij makkelijker onze voormiddag konden vullen. Wanneer dan ook de bussen aankomen (rond 9 u) was het podiumtijd. Dit wilde zeggen dat wij ons moesten verkleden in een bepaald thema dat bij ons spel paste en dan moesten wij op het podium, op een speelse manier ons spel naar voren brengen. Als iedereen hun spel had voorgesteld konden de kinderen zelf kiezen met wie ze wilden gaan spelen. Het kon al eens gebeuren dat je aan je spel begon met 3-4 kinderen en eindigde met meer dan 20 of andersom. Na dit hele gebeuren, zo rond 12.30 was het etenstijd. Wij moesten er voor zorgen dat zij hun eten toegdiend kregen en dat zij braaf waren aan tafel. Dit laatste was niet altijd even simpel. Er waren al eens kinderen die hun tafel verlieten, of met eten gooiden of… Overal heb je wel lastige kinderen, maar uiteindelijk is alles toch nog goed afgelopen.
In de namiddag was het weer podiumtijd. Daar werden de ideeën voorgesteld die we in de namiddag gingen doen. Als het echt warm weer was, dan ging de waterspeelplaats open en dan was het voor de leiding meestal rustig. De meeste kinderen brachten dan daar ook hun tijd door. Ik heb zelf een keer aan de waterspeelplaats gestaan om daar een oogje in het zeil te houden…  Het was een natte boel.. Ik stond er nog geen 5 minuten of ik was al kletsnat. Het was wel plezant, maar heel erg nat.

De tweede week heb ik ook nog de vooropvang gedaan. Die begint om 7.30 en dan moet je de kinderen een beetje bezig proberen te houden totdat ze naar het plein mogen en kunnen gaan spelen.

Ik vond het een hele toffe ervaring. Ik vind het jammer dat ik niet geslaagd ben voor mijn stage wegens niet streng genoeg te zijn tov de kinderen, maar hat waren twee toffe weken. Ze hebben mij gevraagd om nog eens een week terug te komen zodat ik alsnog kan slagen en ik ben er zeker van dat zij nog niet van mij af zijn.