Chrysostomos en chocolade

Vandaag is het een zeer speciale dag. Het was in onze school niet enkel Chrysostomos, maar het is vandaag ook 29 februari. Een dag die maar 1x in de 4 jaar voorkomt. het is ook nationale mannendag.

De voormiddag was nogal..hoe zal ik het zeggen.. feestelijk. De 6de jaren vierden vandaag hun laatste 100 dagen op school en voor ze afstuderen. Ik was het deze morgen helemaal vereten en fietste dan niets vermoedend naar school,waar jongens en meisjes de leerlingen stonden op te wachten met hun spuitbussen in de aanslag. De haren van de leerlingen werden in alle kleuren van de regenboog gekleurd. Ik had een beetje de pech dat ik nog enkele mensen ken, aangezien ik er vorig jaar mee in de klas gezeten heb. Dit maakte mij blijkbaar aantrekkelijker als slachtoffer. Van zodra ze mij zagen komen, kwamen ze met 3 afgelopen en spoten mijn haren helemaal zilver. Zo gauw als ik kon maakte ik mij uit de voeten.” Chrysostomos..natuurlijk! Hoe kon ik dat nu vergeten..”, dacht ik bij mezelf.

De eerste 2 uren hadden we nog les. Fysica, daar begonnen we mee. Deze keer vond ik de leerstof wat saai en had geen zin om op te letten. Ik was meer bezig met de vraag of al die verf gemakkelijk uit m’n haar zou geraken.
Nadien hadden we esthetica. Hier ging het over de verschillende kunstromen na de eerste wereldoorlog, die ook hierdoor beïnvloed werden. Saai? Helemaal.

De laatste 2 uren van de voormiddag waren al iets interessanter. De Chrysostomos- show werd in gang gezet. Twee uur lang kijken naar zesdejaars die de gekste dingen doen. Zingen op liedjes van mega mindy, tot een filmpje van sneeuwwitje anno 2008. Dat vond ik wel een tof filmpje. Naar mijn mening het best uitgewerkte idee ook.

’s Middags ben ik wat later thuisgekomen dan normaal het geval is, doordat de show iets was uitgelopen. Mijn stiefbroer was net terug thuisgekomen. Hij is 10 dagen op skivakantie geweest naar Zwitserland met z’n klas. Ik was dan ook benieuwd naar z’n verhalen, maar had wat te weinig tijd.. Mijn haar moest en zou gewassen zijn die middag.. Ik heb die dan ook gewassen en gelukkig ging alle verf er vlotjes uit. Daarna heb ik eventjes geluisterd naar de verhalen van m’n stiefbroer. Hij had ook enkele souvvenirs meegebracht… een berg chocolade! Speciaal voor mij een grote reep chocolade met nougat, een megareep van wel 10 cm hoog en 1 meter lang Nougat eet ik niet zo graag, maar door de minimale hoeveelheid in deze chocolade is deze echt wel mega lekker! Dank u wel, broerte

Tijd om terug naar school te gaan. We hadden nog 2 uur wiskunde en een uurtje geschiedenis te gaan. De wiskunde verliep eerder stroef. Deze keer wilde de leraar echt dat we ons hoofd bij de les hielden en aangezien dat nooit het geval was, verliep het deze keer ook wat moeizaam.
Geschiedenis, het laatste uurtje. We behandelde de politiek in de 20 ste eeuw. Linkse en rechtse partijen en voorbeelden vandaag? We mochten zelf op zoek gaan in de kranten naar linkse of rechtse gebeurtenissen.. Dit was wel wat leuker.

Na school nog even geluisterd naar m’n stiefbroer’s wilde verhalen en daarna de trein richting Neerpelt genomen, want ook dit weekend  ben ik bij m’n moeder.

Ondertussen is het al laat en ik denk dat ik dadelijk maar eens ga slapen.
Doei!

Twijfels en spanningen

Het is me tot nu toe het weekje wel weer geweest. Nog maar net in de helft en ik ben het al weer beu… de reden? wel heel simpel…

School is voor mij iets waar ik heen ga om iets bij te leren. Dat gebeurt ook en ik heb dan ook niets te klagen over de lessen, maar over de leerlingen.. althans over sommigen..
Voor mensen die nooit gepest worden snappen niet en zullen ook nooit snappen wat ik bedoel en hoe ik me voel. Diegene die ooit al wel gepest zijn snappen het meteen..
Pestgedrag op het web als in school.. de laatste tijd en vooral deze week gebeurt het steeds vaker en vaker. Waarom? Geen idee… Ik zal wel een gemakkelijk slachtoffer zijn..

Leuk? Nee, helemaal niet. Ik heb niets liever dan dat ze me gewoon met rust laten.. Het is al moeilijk genoeg zonder die extra duw om toch maar dieper in de put te geraken..
Gelukkig kan ik rekenen om enkelen van m’n klas. Ik kan gelukkig goed om met de meesten van de kals. Geen problemen, geen storend gedrag.. Dat is nog altijd het belangrijkste. Dat het daar dan toch goed zit, want elke lesdag ben je het vaakst bij hen…

Anderen van andere klassen, richtingen, jaren.. kennen mij niet. Iemand die nogal stil is en weinig contact heeft met anderen wordt dan ook gezien als een makkelijk slachtoffer.. Dat was deze week dus het geval. Het zorgde er voor dat ik toch met tegenzin naar school ging.. en dat ik me ’s morgens af vroeg wie er vandaag lastig ging doen…

Vandaag is er gelukkig niets speciaal gebeurd. Iedereen heeft zich kalm gehouden en zo zou het altijd moeten zijn. We begonnen met Engels. De leraar gaf nog uitleg over onze mondelinge voordracht van volgende week. Een hele les uitleg.. vreselijk saai..
Daarna hadden we Nederlands. We zouden naar een DVD kijken over een bepaalde kunststroming ofzoiets.. Cobra? We zijn dan naar de Stille Studio geweest, wat eigenlijk min of meer een ontspanningsruimte is.. Na enkele problemen met de beamer en pc hebben we uiteindelijk toch de dvd bekeken.

Na de speeltijd die toch vlot is verlopen.. hadden we Duits. De leraar gaf ons 2 bladzijden met nutteloze weetjes. Hij houdt er blijkbaar ontzettend veel van.. Nutteloze weetjes… ik heb de behoefte niet om te weten dat wij in ons hele leven 2 weken dag en nacht voor het rood licht staan.. alles opgeteld dan…
Als laatste uurtje hadden we nog Frans. We zijn eerst naar de Afrikaanse markt geweest in de refter van de lagere school. Afrikaanse markt is een actie voor de mobiele school te steunen. Je kon er dan ook verschillende kleine dingen kopen.
Tijdens Frans zelf heeft de leerkracht uitleg gegeven over onze taak voor morgen. We hebben voor Frans nu een vervangster , omdat de vorige afwezig is. Ik moet eerlijk toegeven dat haar manier van lesgeven veel beter is.

Na de school heb ik nog , samen met enkele anderen, aan een spel gewerkt. Voor geschiedenis moeten we een gezelschapsspel of iets dergelijk in elkaar steken. Daar hebben we deze namiddag nog lang aan gewerkt. Het resultaat mag er wezen, maar het spel is nog niet aan zijn laatste fase van ontwikkeling toe.
Dan met een van die mannen nog ‘gejamd’. Hij met het drumstel en ik met de gitaar. Het was echt wel tof vond ik

Tussendoor heb ik nog gitaarles gehad. Dat was best leuk , zoals altijd.
Intro van Sweet Home Alabama van Lynyrd Skynyrd geleerd.. De naam klinkt u misschien onbekend , maar ik denk dat de mesten onder ons het liedje wel kennen..

Hitler, koolstof en fuifen maar!

Vandaag was ik al iets fitter en niet meer zo moe als anders. Het was de eerste dag zonder stiefbroer. Geen lawaai ’s morgens is wel zalig..

In school aangekomen, begonnen we met 2 uren Nederlands. Daar hebben we het gehad over Hitler en over het Nederlands als taal. Eufemismen en samenstellingen met tussenvoegsel -e of -en.. Best saaie en nogal grammaticaal..

Dan hadden we speeltijd. Die was saai.. ik was een beetje moe en verveeld door de saaie grammatica van de vorige les, dus ik had de neiging om op de bank in slaap te vallen. Ook begon ik mij een beetje misselijk te voelen, maar ik bespaar u de details.. en gelukkig was ook dat gevoel nogal snel over. 

Daarna hebben we wiskunde gehad. Dat was weer een rustige les. Oefeningen en een klein beetje theorie ging goed. Ik begreep alles en het lukte mij allemaal veel beter dan vorig jaar. Toen begreep ik er echt niets van en was ik bijna nooit geslaagd(!) . Na wiskunde hadden we biologie ofja biochemie… Het was een les over koolstofverbindingen, suikers, eiwitten en al hun bouwstenen. Saaie theorie dus..

Na de middag hadden we nog godsdienst. Die les was best wel tof. Het ging over jongeren en seksualiteit. Een onderwerp die nogal gevoelig ligt, maar toch heel interessant is.
Als laatste nog 2 uren Frans. De leraar was afwezig en we hadden studie. Gelukkig moesten we geen heel uur achter ons bank zitten en mochten we helpen met de voorbereidingen van het Sprokkelbal. Dat is een soort van fuif voor de zesdejaars..
En dan zijn we een uurtje vroeger naar husi gemogen. Goed, toch?:-)

Tiltslaande leerkrachten en drugsverslaafden

Het was me vandaag het dagje wel. ’s Morgens weer vroeg opstaan en het hyperactief gedrag van mijn stiefbroer moeten aanschouwen, tot op het moment dat het tijd is om naar school te vertrekken.

Daar begonnen we met Engels. We behandelden 2 doodsaaie gedichten over de oorlog. Daarna zouden we verder zijn gegaan met Nederlands, maar dit overgangsproces verliep niet zoals het zou moeten. De alarmbel ging af! Alle leerkrachten sloegen tilt en wisten niet wat doen. Help, het brandalarm..! Wat nu? De leerlingen daarentegen bleven allemaal kalm en zagen de grap van de situatie wel in. Gelukkig voor de tiltslagende leerkrachten was het vals alarm. Een jongen had op de alarmknop gedrukt… Ja, je moet maar durven. Toch vond ik de reactie van de leerkrachten best grappig. Als het een brandalarm-oefening is, dan reageren ze kalm en doen ze alles volgens het boekje, maar als het er op aan komt , dan slaan ze helemaal tilt… Wel, dan vraag ik mij af waar al die oefening goed voor is…

Uiteindelijk zijn we dan toch in de klas geraakt en besproken we het onderwerp : Jong, dood, en beroemd. Ik vertellen over Sid  Vicious, bassist van The Sex Pistols. Hij is gestorven op vroege leeftijd door drugs. Hij zou die zelfs van z’n moeder gekregen hebben
Daarna hadden we Duits. Meneer begon de les met te zeggen dat we vandaag geen verhaaltjes gingen vertellen, maar echt les gingen hebben. Wel, van die les hebben we niet veel gezien. Er kwam een onderwerp ter sprake en meneer heeft heel die les vol gebabbeld met nutteloze weetjes. Moet kunnen !

Als laatste les hadden we Frans. De leraar is afwezig. Nu al enkele dagen, dus hadden we weer studie. Ik hoop trouwens ook een beetje dat ze morgen ook thuis blijft. Dan kunnen we een uurtje vroeger naar huis. Dat zou fijn zijn. Het komt misschien wat grof over, maar ja.. we hebben een giga-toets en extra studietijd kan nooit kwaad, hé !

Een beetje valentijn geleuter

De week is weer om en ik ben blij dat het nu weekend is. Veel te veel huiswerk en te vroeg op staan kan soms zijn tol eisen. Zoals meestal ben ik ook nu weer moe. We hebben weer heel wat huiswerk meegekregen tegen maandaag en de rest van volgende week. Nog veel werk voor de boeg dus.

Deze week was het me het weekje wel.Tennis, westhoek uitstap , valentijn…

Valentijn, een dag die ik vervloek. Vooral als je single bent… Je wordt overspoeld door reclame en media die al een week op voorhand bezig zijn over het verwennen van je valentijn. Deze dag draait om de koppels. Overal zie je verliefden en mensen hun liefde uiten door cadeau’s of etentjes of… Als je single bent maak je dit helemaal niet mee en is deze een dag als een ander. Hoewel… het een deprimerend idee is dat jij helemaal op je eentje thuis bent, terwijl iedereen iets leuks doet met zijn/haar valentijn. Jij, helemaal alleen. Dan nog die propaganda er rond. Het is om depressief van te worden.. Oke, dat is overdreven. Maar die dag wordt volgens mij toch nog net iets te veel opgehemeld. Op een gewone dag zo af en toe eens iets speciaals doen voor die speciale persoon in je leven… Zo op een onverwacht moment iets geven of iets romantisch plannen kan toch minstens even leuk zijn als ditzelfde doen op valentijn omdat het dan ‘moet’.  Ik vind ook dat ze die dag wat moeten verbreden, want voor de alleenstaanden onder ons is deze dag niet altijd even tof. Het zou moeten kunnen dat je ook iets voor de mensen rondom je doet die voor jou belangrijk zijn in je leven. Familie, vrienden.. ook zij zouden in de bloemetjes gezet moeten worden. Dan heeft iedereen er toch iets aan en gaat deze dag voor niemand of toch bijna niemand onopgemerkt voorbij. Zou dat niet leuk zijn? Ik vind van wel. Het gevoel van verbondenheid wordt dan ook groter en dan voel je je ook niet meer eenzaam of alleen, ook zonder partner.

Dit lijkt mij een dag die ze ofwel apart ofwel als valentijn zouden moeten invoeren.

Beste dagboek….

Beste dagboek

Het is nu woensdag en ik ben doodop. De vakantie is nog maar enkele dagen voorbij en nu al ben ik schoolmoe.
Gisteren een lange dag gehad en vandaag ben ik weer achter de schoolbanken moeten kruipen. Gelukkig hadden we vandaag maar een halve dag, anders zou ik nog in slaap zijn gevallen tijdens de les… Zooo moe..

Gisteren zijn we naar de westhoek gegaan, in verband met de lessen geschiedenis. We hebben over de eerste wereldoorlog geleerd en in de westhoek is veel informtie te vinden daar over. Musea, begraafplaatsen .. Na dat allemaal gezien te hebben besef je wel wat voor een schade die oorlog heeft meegemaakt. Toch vond ik de excursie niet altijd even interessant. Ik heb wel mogen gidsen en dat vond ik wel leuk om te doen. Dat was ook niet altijd even gemakkelijk, omdat ik niet altijd uit m’n woorden geraakt, maar het is toch gelukt.
We zijn begonnen in het Duitse kerkhof te Vladslo. Daar heb ik na veel hakkelen toch mijn uitleg kunnen doen. Ik had de indruk dat de meesten wel luisterden, maar enkelen hingen toch de aap uit. Daarna zijn we naar de Ijzertoren geweest te Diksmuide.Mijn uitleg daar vlotte al wat meer, maar nog niet voldoende om alles vlot uitgelegd te krijgen. Dan in het museum zelf moest ik mijn begeleidersfunctie niet meer zo echt uitoefen en ging iedereen ongeveer op eigen kracht door het museum.

Nadien was het etenstijd. We zijn in Ieper gestopt en hebben daar gegeten. Hoewel ik toch niet alleen liep, maar met enkele kameraden, voelde ik mij wel alleen. Het was ver van huis en in school verband.. Dan sluit ik mezelf zo veel mogelijk af van de rest. Ik weet niet precies waarom ik het doe, maar het gebeurt vanzelf. Ik praat dan zelf niet zo snel mety mensen die ik ken.. en als ze zelf niets komen zeggen, dan komt er al helemaal niets van.. Nog even wat gewandeld en uiteindelijk terug naar de bus gegaan. Ik wilde liefst dat er geen pauze zou zijn.. dan zou de dag misschien sneller gedaan zijn en hoef ik mee ook niet zo ..eenzaam.. te voelen. Eenzaam, ja.  Op zo’n momenten heb ik liever mensen rond mij die ik echt graag heb of familie ofzo.. dan voel ik mij veel beter op m’n gemak ook.
Na de middag zijn we nog naar Hill 62 geweest. Daar zijn loopgraven te vinden die nog echt restant zijn van de oorlog. Echt wel leuk om te zien en om door te lopen al had ik wel het gevoel dat die mensen in die graven zich toch fel moesten bukken.. of waren ze gewoon klein?

Het In Flanders Fields museum stond daarna gepland. Persoonlijk vind ik dit niet zo een interessant museum. Te veel teksten en toch ook wel redelijk wat beeld en zo.. echt materiaal, maar toch vond ik dat er iets niet echt goed zat. Dan zijn we naar de Menenpoort gaan kijken. De grote poort van Ieper. Daar heb  ik weer uitleg moeten geven en dat is vrij goed gelukt . Het ging vlot en deze keer zonder al te veel hakkelen of stoten. Daarna zijn we nog naar Tyne Cot Cemetary geweest. Dat is een Engels kerkhof en in vergelijking met het eerste ziet deze er toch verzorgder uit.
Dan was er avondpauze en mochten we terug in Ieper vrij rondlopen. Weer kwam dat zelfde gevoel van.. eenzaamheid waardoor ik mezelf automatisch afsluit en dus alleen wil zijn. Als laatste hebben we de Last Post nog gezien aan de Menenpoort. Dit is een soort van eerbetoon aan de overledenen.

Het was over het algemeen wel een toffe dag. Hoewel ik af en toe het gevoel had genegeerd te worden door bepaalde mensen..of wat meer verwachte van anderen.. viel het over het algemeen wel best mee.

Vandaag dan nog les gehad. Als eerste Engels. Het was gewoon saai en vermoeiend. Zeker als je nog moe bent door de ervaringen van de dag er voor. Daarna Nederlands. Het ging over een drugsverslaafde die poëzie schreef. Zijn verhalen toonden wel veel diepgang, maar gingen wel over de voorberiding naar zijn jonge dood. Hij was amper 21.

Na de speeltijd hadden we nog Duits. Plezante les, mede door de enthousiaste leerkracht. Als laatste nog Frans, de leraar was afwezig, maar zoals te verwachten was kregen we een heuse taak die we nooit af konden krijgen op 1 lesuur.

Straks nog huiswerk maken, gitaar les.. en dan is deze dag ook weer voor bij…

Wat kan de tijd toch vliegen soms…

Wist u dat… : enkele weetjes over mezelf

Deze post gebruik ik vooral om mezelf een soort van voor te stellen, maar toch ook vooral om wat stoom af te laten. Wegens te weinig inspiratie de laatste dagen zullen er heel wat onbelangrijke weetjes zijn, maar toch ook enkele die voor mezelf belangrijk zijn.
Daarom presenteer ik u ze in “wist u dat.. “vorm

Wist u dat… :

• … mijn familienaam met een kleine letter begint. In Nederland is dit heel normaal, maar in België zou dat een betekenis hebben. Het schijnt dat je dan van adellijke afkomst bent. Jammer genoeg blijft er van dat adellijke nu niet veel meer over..
• … muziek = mijn leven. Ik kan me mijn leven niet meer voorstellen zonder muziek. Het is dit dat mij grotendeels gevormd heeft tot wat ik nu ben. Diegene die mij kennen of mijn blog volgen, weten ook welke soort muziek ik graag luister.Ik ben in de ban van Metal. Ik luister deze muziek al verschillende jaren en het was soms moeilijk voor andere mensen om dat te aanvaarden. Zelf zie ik er althans geen probleem in..
• … meedraaien in deze wereld niet altijd even gemakkelijk is. Iedereen wilt perfect zijn en mooi een lief en… En als je bepaalde kwaliteiten niet hebt, dan wordt je niet altijd aanvaard. Niemand is perfect , niemand moet perfect zijn, niemand kan perfect zijn. Het grote probleem is dat het grote publiek dat niet doorheeft. We zijn wie we zijn en zo moet je ons aanvaarden. Door de drang naar perfectie zijn er ook veel mensen met een negatief zelfbeeld. Ieder mens is mooi en ieder op hun manier.
• … speeltijden voor mij veel te lang duren. Een kwartier alleen zijn, tot adem komen. Dat kan af en toe wel eens goed doen, maar zo altijd alleen.. Alleen is maar alleen zeggen ze en als je je dan verveelt dan lijkt die speeltijd wel uren te duren. Inkorten.. daar zou ik mee akkoord zijn. Dan zijn de schooldagen ook korter, maar ik zal veel tegenstanders hebben. Speeltijd wordt vaak gezien als een moment van ontspanning.. en die heeft iedereen wel nodig.
• … school voor mij een plaats is om te leren en geen om vrienden te maken. Ik heb zelf al ondervonden dat als je op een bepaalde school zit en je maakt daar vrienden, dat ze je snel laten vallen als je van school verandert. Daarom maakt het mij niet veel uit of ik vrienden heb op school of niet. Het belangrijkste is dat ik met de groep in het algemeen om kan en dat ze me aanvaarden.
• … ik soms het gevoel heb dat mijn hoofd op springen staat. Ikzelf denk veel te vaak na over de gewone dingen van het leven. Meestal is er niet echt iets om over na te denken of een probleem in te vinden, maar ik ga op zoek naar een probleem en ik vind het meestal ook. Dat kan leiden tot een overdosis stress.. Daar heb ik veel last van. Ik zal moeten stoppen met nadenken, maar ging het maar zo gemakkelijk. Ik kan mijn hersenactiviteit niet zo maar even in- of uitschakelen. Dit leidt dan ook weer vaak tot het welgekende fenomeen ‘hoofdpijn’.
• … ik mijn grootvader nog steeds elke dag mis. Het is al bijna 5 jaar geleden dat hij is heengegaan, maar echt sterven zal hij nooit. Hij leeft altijd voort in m’n hart. Ik had een goede band met hem en hij was een vand e enige personen waar ik echt alles aan kon vertellen. Van het kleinste onbenulligheidje tot m’n grootste zorgen.
• … mijn blog, samen met mijn berichten voor de buitenwereld niet altijd veel voorstelt, maar er toch altijd gevoel in ligt. Ik schrijf zoals ik de dingen beleef. Dat kan tot rare dingen leiden. Als ik enkele dagen later mijn vorige berichten lees, dan heb ik zelf zoiets van ‘allee ..hoe kom ik daar toch bij’. Maar op die moment zelf is het toch even nodig dat het gezegd wordt.
• … ik in geesten geloof. Velen geloven er in, velen geloven er niet in. De onwetendheid van eeen bestaan, buiten het onze of de communicatie met de doden. Dat zijn dingen die mij wel aan trekken. Ik heb al rare dingen meegemaakt, die waarschijnlijk wel een eenvoudige verklaring hebben, maar op die moment zie ik de verklaring zelf niet en geef ik de schuld maar aan de klopgeest die bij mij op zolder woont…
• … vriendschap voor mij alles betekent. Ik heb een beperkte vriendenkring, maar de vrienden die ik heb, koester ik met heel mijn hart. Ik zou er alles voor doen. Ik ga er voor door het vuur. Als er iemand mij vraagt of ik veel vrienden heb, dan antwoord ik met een nee. Vaak kijken ze dan raar, want de gedachte alleen al van vriendloos te zijn schrikt hun al af. Ik heb liever een beperkte vriendenkring met mensen waarop je een huis kan bouwen bij wijze van spreken, dan een heel uitgebreide vriendenkring, waarbij je niemand echt kan vertrouwen. Je hebt meer aan personen die je in vertrouwen kan nemen en die je steunen in nood dan aan die ander die alleen aan hun eigen denken. Echte vrienden heb je maar weinig. Dat krijgen ze van mij als antwoord.
• … ik toch nog graag naar cartoons of tekenfilms kijk. The Simpsons, Southpark en dergelijke kunnen mij nog steeds boeien. Ze zeggen dat ik er al wat te oud voor wordt of dat er totaal niks meer aan is, maar ik vind het nog altijd lachen en boeiend .
• … met een positieve blik naar de wereld kijken niet altijd zo simpel is. Er is te weinig tolerantie t.ov. elkaar. Rascisme over heerst en niet alleen rascisme. De mens kan niet meer vriendelijk zijn tegen z’n eigen buurman. Het is allemaal al te erg geworden. En als je dan eens vriendelijk  bent, dan krijg je stank voor dank of denken ze dat je iets van hun moet hebben. Was het maar zo simpel dat iedereen elkaar zou kunnen tolereren. Minder oorlog als gevolg.. zou toch goed zijn?
  Ook de lucht is niet meer wat het geweest is. De stank van auto’s is overal. Vroeger kon je naar de zee en de goede zeelucht inademen. Dat kan nu ook niet meer.. 
  Alles wordt ook veel duurder. Na een tijd wordt het zo duur dat het bijna onbetaalbaar is. Ik vrees voor de toekomst. Hoge prijzen, vieze lucht en rascisme. Dit kan onze wereld toch nooit ten goede komen?
• … dit zich allemaal in het hoofd bevindt van een bijna 18-jarige…

Vakantie!

Eindelijk. De vakantie is van start gegaan. Nuja, eigenlijk zijn we al een dag ver, maar toch. Een weekje mentale rust, een weekje niets doen, een weekje niet aan school denken.
Hoewel… Ik heb nog bergen huiswerk, dus het zal weer werken worden dit weekje…Er zijn nog boeke te lezen, werken die gemaakt moeten worden, spelletjes die ineengestoken moeten worden…. Nog meer dan genoeg dus. 

Buiten dit alles, belooft het een ontspannend weekje te worden. Morgen de lichtstoet gaan bewonderen, van de week nog eens weggaan, solliciteren.., en natuurlijk, als er nog tijd over is.. gitaar spelen.

Het is maar een week vakantie, dat weet ik ook, maar mits goede organisatie komt alles op z’n pootjes terecht. Goede organisatie..niet mijn beste punt… dus ik vrees er voor
We zien wel wat er van komt. Het belooft alvast een toffe vakantie te worden.

Dinsdag na de vakantie mag ik voor gids spelen… Ja, we gaan naar de Westhoek om meer te weten te komen over de eerste wereldoorlog en aangezien ik die excursie al een keer heb meegemaakt, mocht ik voor gids spelen.. Ik zie het wel zitten..:-)
Ach ja.. onbelangrijke info, maar toch..

Nu ga ik nog even verder surfen op het net en dan terug verder genieten van m’n welverdiende vakantie. Welverdiend inderdaad, ik hou het al lang genoeg vol op school