Even tussendoor

Ik ben nu toch al iets langer bezig dan een week en dacht dat het tijd was voor een tussentijdse evaluatie. Hoe ik het ervaren heb, hoe anderen het ervaren hebben….

Ik vind het heel leuk om een blog te bezitten. Het is voor mij een soort persoonlijke dagboek, waarin ik alles schrijf zoals ik het zie. Het onderwerp dat het een persoonlijke blog geworden is,  is een bewuste keuze, omdat ik het soms nodig vind om mij uit te drukken en hoe kan dat beter dan op een blog.

De eerste dagen had ik veel schrik voor de reacties die ik zou krijgen over m’n blog. Tot nu toe zijn alle reacties over en op m’n blog heel positief. Zelfs enkelen mensen van m’n klasje vonden het een goed initiatief. Hier ben ik heel blij om. Bedankt om mij te steunen, bedankt voor de reacties die ik tot nu toe al heb… Bedankt voor alles! Dit meen ik echt.Ik had het tiotaal niet verwacht. Ik dacht:” Die van mn klas gaan weer beginnen zagen over hoe saai en hoe dom dat is enzo..” Maar blijkbaar zat ik verkeerd. Ik vind het heel fijn om reacties van jullie te ontvangen en weet dat jullie altijd welkom zijn op mijn blog.

Ik wil ook m’n beste vriendin bedanken. Hanne, jullie kennen haar ondertussen al wel… Ze heeft mij altijd gesteund met de blog, ze is een fan van m’n blog, ze vindt het zelf ook leuk dat ik een blog heb  en ze is er zelf een begonnen, mede dankzij mij. Bedankt voor jouw steun, bedankt voor het lezen van m’n blog en bedankt voor alles! Jij bent voor mij echt een vriendin waar ik altijd op kan rekenen en van wie ik weet dat ze de waarheid spreekt als ze haar mening uitdrukt. Jij betekent voor mij heel veel en vind het dan ook tof dat net jij hier veel interesse in toont.

Ook zou ik graag m’n leraar Nederlands willen bedanken: mevr. Beneats. Zonder haar had ik nooit op een idee gekomen om een blog te beginnen. Bedankt voor het idee! Bedankt voor de leuke lessen met de leerblog! Bedankt voor alles! Zij is een leraar waarvan je zou willen dat elke leraar zo is. Ze gaat op pensioen en heeft gisteren een afscheidsfeestje gekregen. Dit heeft ze wel verdiend

Dus conclusie:  - ik vind het fijn om zo veel appreciatie te ontvangen en daarvoor heel veel dank! Ik zal vaak aan jullie denken.

- bloggen is fun en geen schrik hebben voor de reacties die komen als iemand van jullie zelf van plan is om er een te openen.

vrijdag 30-11-07

Het is weeral vrijdag. Dat betekent dat het weekend nu vlak voor de deur staat.De tijd gaat echt snel. De examens komen er aan. Nog enkele dagen en dan is het zo ver!

Vandaga was het weer een toffe dag. Eerst hadden we fysica. We mochten weer studeren voor de examens, maar er werd meer gespeeld dan geleerd. “Miljaar, bijna het record gehaald!”  Er waren er een spelletje aant spelen op hun rekenmachine en natuurlijk dan ook aan het proberen om hun eigen record telkens te verbeteren. Na fysica hadden we esthetica. De leraar gaf ons een opdracht waar we ,dit en het laatste uur van de dag, tijd voor kregen. Ondertussen riep ze de leerlingen een voor een bij haar om hun rapport te bespreken. Eerst kwam de economische klas aan de beurt. Het uurtje ging snel om en ik werd zenuwachtig naar mijn rsultaten, maar ja ik moest nog even wachten.  Vrije ruimte was het volgende uur en hieer hebben we ademhalingsoefeningen gedaan. Dit is nuttig voor als je voor een groot publiek moet spreken. Hierna was er Engels. De leraar vertelde ons wat we moesten kunnen en kennen voor het examen.

Na de middag hadden we 2 uurtjes wiskunde. Die vielen ook best mee door de sfeer in de klas. Ik verbaasde mezelf door te concluderen dat ik nu uiteindelijk mijn leerstof snap. Vorig jaar was dit een van de vakken waardoor ik mijn jaar moest over doen en daarom was ik nu ook blij dat ik het uiteindelijk snapte. Geschiedenis is dan het laatste uur van de dag en ook hier mochten we werken aan de opdracht en werden de rapporten verder uitgedeeld. Voor geschiedenis en esthetica hebben we dan ook dezelfde leerkracht, dus was dat wel handig.

Ik heb mijn rapport ook gehad en ik heb geen enkele buis, tot grote vreugde bij mezelf. Mijn ouders waren ook tevreden met mijn resultaten. Dus we kunnen met goed nieuws het weekend aanvangen.

Bloggen is fun

Zo blijkt nog maar eens. Ik ben zelf begonnen doordat m’n leerkracht Nederlands er mee bezig was. Dan is de blogoloog bij ons in de klas geweest en toen  begon ik het te overwegen. Uiteindelijk ben ik er dan toch mee begonnen. Ik vind het plezant om te doen en tot nu toe nog altijd overwegend positieve commentaar gekregen over m’n blog. Ik ben er zelf enthousiast over aan het babbelen geweest met een vriendin van mij die als trouwe fan mij vaak een bezoekje komt brengen. Vandaag is de dag dat ik haar heb kunnen overtuigen om ook een blog te beginnen. Zo is er een nieuwe blog geboren met als eigenaar een persoon waarvan ik persoonlijk vind dat ze alles heeft om een goede blogster te worden. Nu staat er op haar pagina nog niet veel op, aangezien ze er nog geen halfuur geleden mee begonnen is…  Ik ben al zeker van plan om die blog regelmatig op te gaan zoeken en voor mensen met interesse; je kan aan mij altijd de link opvragen. Ik ga ze nu nog niet openbaar verspreiden via deze blog, omdat ze dat zelf liever niet wilde, maar wil je toch weten over welke blog het gaat, vraag er dan gewoon achter.

Nu is ze weer achter haar computerscherm verdwenen nadat ze minder goed nieuws kreeg. Haar kat, Vasco, is gestorven. Het was nog maar een jong diertje en moet nu al het rijk der levenden verlaten. Ik vind het heel jammer voor haar en hoop dat ze er snel bovenop komt, aangezien ze zeer hard gehecht was aan dit beestje. Ik wens haar veel sterkte toe!

Verder wens ik haar ook nog succes met haar blog. Het is de eerste persoon die ik heb kunnen overtuigen om een blog te openen en ben dan ook fier op mezelf en op haar dat ik haar zover kon krijgen om er mee te beginnen. Deze persoon ligt me ook nauw aan het hart, dus daarom deze uitweiding over haar en haar blog.

Veel succes ermee en doe zo verder!

Donderdag 29-11-2007

Vandaag hing er weer heel wat in de lucht. Deze dag viel op zich wel mee. Vandaag was ook het feestje voor mevr.Benaets die binnenkort op een welverdiend pensioen gaat. Ze werkt al heel lang in de school en is zelfs een van de stichters van de jonge gouden uil( als mijn bronnen correct zijn), die later uitgroeide tot de inktaap.

We begonnen onze dag dan ook met 2 lesuren Nederlands. De nietsvermoedende leraar gaf gewoon les zoals altijd en besprak met ons het examen. Dat is natuurlijk wel handig, zodat je weet waar je je aan kunt verwachten. Daarna hadden we wiskunde. Er was een toezichter bij, die het lesgeven kwam bestuderen. De leraar deed heel anders dan normaal. Dat viel enorm op vond ik. Ik was niet alleen…” zo doet ze toch altijd als er iemand bij is..” klonk het achter mij. Haar manier van doen was zeker niet slecht. Enkel maar beter. Ze legde het veel beter uit dan normaal het geval is en dit allemaal om goed te scoren bij de toezichter. We mochten ook in groepjes werken, dus dat zat allemaal wel goed. Na wiskunde hadden we biologie. De leraar was enorm gestresst, omdat ze niet veel tijd had om uitleg te geven voor het examen en haar leerstof af te werken, omdat we na een kwartiertje de les moesten verlaten voor het feestje van mevr. Benaets. De tijd ging vlug en al gauw zaten we in de ‘refter van de derde graad’ waar het hele gebeuren plaatsvond. Mevr. Benaets zat daar net op een troon. Ze was een heuse koningin. Ze werd overstelpt met kaartjes, bloemen … De zesdejaars hadden voor haar ook nog een tof filpje in elkaar gestoken. Dat was wel leuk om naar te kijken en ik vond het ook goed gevonden. Het filmpje dat erna speelde, was van een oud-leerlinge en dat filmpje was ook heel tof. Tijdens de bijeenkomst waren er ook heel wat oud-leerlingen bij  die haar wilden feliciteren. Na dit alles was er nog even tijd voor een drankje en/of hapje, maar als snel ging  de bel die aankondigde dat het middag was en was het gedaan met de pret.

Na de middag ging de dag gewoon verder met godsdienst. De leerkracht vertelde ons een beetje over de kerstbezinning en daarna was er nog even tijd om ons groepswerkje en de discussie van vorige les verder te zetten. Frans kwam er aan en er waren nog veel mensen die hun mondelinge presentatie in groep nog moesten voorbrengen. Iedereen was zenuwachtig, wat logisch is natuurlijk. Er waren er die stukken tekst vergaten vanaf het moment dat ze vooraan stonden en er was zelfs iemand die een totale black-out had en haar tekst helemaal vergat. Dit vond ik wel jammer voor haar. De stress eiste haar tol en daardoor vergaten nog mensen delen van hun tekst. Ik weet dat ze het allemaal wel aan kunnen, want daar zijn ze zeker slim genoeg voor. Zoals je ziet gebeurde er vandaag al wat meer dan anders en vond ik vandaag wel een geslaagde dag.

Thuis stond er mij nog een boel huiswerk te wachten. Ik moest mijn portfolio van Esthetica nog afwerken en nog wat aan mijn literactuamap voor Nederlands werken. Dit klinkt niet echt zo veel, maar als je het goed wilt doen, dan ben je lang bezig.

Alter Bridge

Alter Bridge is een groep die ik recent heb leren kennen door ‘Rock Tribune’ , een rock en metal magazine. Het bleek dat ze een nieuwe cd hadden uitgebracht en hun naam deed me een belletje rinkelen. Ik dacht dat ik ze al eerder gehoord had…. Ik ben ze vlak na het lezen van dat artikel gaan zoeken  op youtube en heb dit filpje gevonden. Het is weer een live optreden en misschien van mindere kwaliteit, maar je hoort  wat je moet horen en als dit niet duidelijk genoeg is kan je hen nog steeds zelf een bezoekje brengen op youtube of op hun officiële website.

Hier alvast een voorsmaakje van hun soort muziek.Het is niet zo erg hard in mijn ogen, maar er zijn natuurlijk mensen die dit al te luidruchtig vinden om aan te kunnen horen. Ik zou zeggen geniet er van en let vooral op de intro. Die vind ik echt geweldig, maar de outro is ook echt ‘af’.

woensdag 28-11-07

Ik heb gisteren nog met Hanne gebabbeld. Ze was op zoek naar een liedje, maar had moeite met het te vinden. “Het is van die reclame van 4fm, ge weet wel wa ik bedoel he” zei ze. Ik dacht even na en begon te zoeken. Een aantal minuten later had ik het lied, waar ze naar op zoek was, gevonden. Ze was zo blij en zo gelukkig dat ze eindelijk het liedje had, niet te geloven. Zien en weten dat ze blij was en gelukkig was, dat maakte mij eveneens gelukkig. Ik was blij dat ik het liedje gevonden had en haar had kunnen helpen. Dat deed me deugd.

Vandaag is het weer een lange dag geweest. Eerst hadden we Engels, de saaiheid zelve. Daarna Nederlands. De leraar vertelde de klas over mijn blog en natuurlijk wilde het merendeel weten welke mijn blog is en wat er te lezen valt op de blog. Dat was natuurlijk niet mijn bedoeling, maar omdat ik niet echt veel meer te zeggen had, geraakten de meesten toch op m’n blog. Er ging een eerste vlaag van stress en een soort van vernedering door me heen. Wat moeten ze nu wel nie van mij denken, dacht ik eerst. Uiteindelijk viel het nogal mee, maar toch…. De les was voorbij:” Gelukkig , dan kunnen ze m’n blog niet meer lezen.”dacht ik meteen. Daana was er Duits. De leraar vertelde ons wat we moesten kennen en kunnen voor het examen. Op zich vond ik dat het niet al te moeilijk leek. Frans was weer ons laatste uurtje op de dag.Wachtend aan het lokaal tot de leerkracht aan zou komen, gebeurde er iets waardoor ik wist dat ook de mensen van 6 Aso m’n blog hebben ontdekt…. Dit vond ik minder goed nieuws. Nu maak ik me voor hen helemaal belachelijk, maar hun mening laat me koud. Bij Frans moesten we vandaag ons groepswerk voorbrengen. Dat ging goed. Deze keer heb ik me tekst goed voorgebracht en waren we dan ook geslaagd. Fijn!

Dinsdag 27-11-07

Het is al weer bijna 19.00 uur wanneer ik dit schrijf. De dag is weeral om… de tijd gaat toch snel, he.

Vandaag was het weer nogal een dagje. Fysica, er waren er weer een paar te laat, zoals elke les gebeurt tijdens fysica…. Toen de les begon heeft de leraar wat uitleg gegeven over het examen en daarna mochten we al leren voor het examen of voor een ander vak. Dit was natuurlijk een uitgelezen kans om m’n frans nog wat in te oefenen. Na fysica hadden we Duits. Die les vind ik nog altijd het interessantste. We kregen onze taak terug die we vorige les gemaakt hadden. Ik had weer mooie resultaten. Als het zo blijft komen, dan haal ik dit jaar met glans, zoals het ook zou moeten. Engels was weer een beetje een frustrerende les. Met de leerkracht is niks mis, maar ik vind het het nogal een gespannen les altijd… Misschien omdat ik het zelf niet zo leuk vind. Daarna hadden we geschiedenis. De les begon goed, tot er een aantal begonnen babbelen.  De leerkracht vond het genoeg en begon al haar frustraties op ons te uiten. Haar commentaar was natuurlijk wel even slikken, maar uiteindelijk besefte ik toch dat ze gelijk had.

Middag. Eindelijk eten! Ik kwam thuis en wie zat daar in z’n bureaustoel? Mijn vader. Moest hij dan niet werken? Nee, blijkbaar niet. Hij was ziek en de dokter heeft hem een hele week ziek geschreven. Nuja, dan zit ik toch niet alleen thuis.

Na de middag hadden we biologie. We hebben een practicum gedaan en het ging goed tot iemand met het ether begon te morsen… Dan hebben we snel de ramen moeten open doen, want de geur is echt niet te houden…. Uiteindelijk liep alles nog goed af en zijn de proven toch goed gelukt. Frans was weer een gespannen uurtje. We moesten een groepswerkje voorbereiden en dat dan ook normaal gezien voorbrengen. De leraar had andere plannen. Een toets! Iedereen in volle paniek…maar geen nood, het is een open boek toets. De antwoorden stonden zo in onze boek en we mochten het overschrijven. Wel, dat is nu de makkelijkste toets die ik ooit gehad heb, dacht ik. Daarna kregen we onze boekverslagen terug. Ik was net geslaagd en was er dan ook blij over. Er waren er die minder gelukkig waren. “Een buis! gvd” klonk het doorheen het klaslokaal. Toen wasi k toch blij dat ik het gehaald had. Na Frans hadden we wiskunde en aangezien iedereen nog een beetje ‘tensed’ was door Frans, verliep de les niet zo vlotjes. Na een halfuurtje vertelde de leraar dat ze zwanger was, en de sfeer was al heel wat beter. Daar ging de bel. Eindelijk naar huis!

Nightwish

Nightwish is een band waar ik uren naar kan luisteren. Vooral dan naar de al iets oudere werken. Dit is niet zo van die ruige metal, maar eerder rustigere gothic metal.

Ze werkten met een klassiek getrainde zangeres wat deze band ook zo speciaal maakte. In 2005 besloten ze om Tarja Turunen, de toenmalige zangeres, uit de band te zetten omdat ze naar het schijnt meer gaf om het geld dan om het optreden en de muziek zelf. Nu is ze al vervangen door een andere zangeres. Ikzelf vind Anette Olzon niet zo goed als haar voorganger, maar toch nog altijd redelijk goed. Haar stem past niet echt bij het imago van de band. Dit kan nog veranderen als ze de muziek aan passen aan haar stem

Hier nu weer een live optreden, omdat ik de live performance nog altijd belangrijker vind dan hoe ze klinken op cd.

Hier is alvast een voorsmaakje van het eerdere werk:

maandag 26-11-2007

Over het weekend valt niet veel te vertellen. Ik heb veel gerust, geslapen en van heel het weekend geen vinger uitgestoken. Zo kon ik op krachten komen om deze week met goede moed te beginnen. Althans dat dacht ik…nu ben ik doodop na deze zware schooldag.

Vandaag begonnen we met aardrijkskunde. We hadden een toets. Ik schoot heel even in paniek, omdat ik er niet voor geleerd had,omdat ik niet wist dat we een toets hadden. Al bij al is die nog goed meegevallen. Ik ben er op geslaagd. Na aardrijkskunde hadden we Nederlands. Onze leerkracht gaf nog wat last-minute uitleg over onze literactuamap die volgende maandaag af moet zijn. Daarna heeft ze ook nog even laten vallen dat ik een blog had. Dit was niet zo direct m’n bedoeling. Mijn eerste gedacht over deze blog was dat het meer een dagboek ging zijn voor mezelf en dat niemand dit zou lezen. Ondertussen blijf ik dit als een soort dagboek beschouwen, maar heb ik me er bij neergelegd dat er mensen zijn die dit kunnen lezen.

Chemie was best wel interessant, zoals altijd. De lessen zijn wel leuk, maar vandaag leek de leraar me wat prikkelbaarder dan gewoonlijk. Dit zal wel komen door de examens veronderstel ik. Na de middag ahdden we 2 uur LO, lichamelijk opvoeding. Touwtjespringen, sit-ups, push-ups  … dit was het onderwerp van de dag. Daarna hebben we nog even badminton gespeeld. Na Lo hadden we godsdienst en dat vond ik echt een leuke les. We moesten in groepjes een krantenartikel bespreken over een ethisch thema. Ik zat samen met een andere jongen uit mijn klas en twee meisjes. Het was een toffe groep. Het werk ging heel vlotjes en de besprekingen leken meer op een gezellige babbel. Dat vond ik echt wel tof.

Thuisgekomen, merkte ik dat ik nog heel wat huiswerk te doen had. Een recensie schrijven voor Engels, nog enkele dingen vragen aan m’n ouders voor geschiedenis en een tekst uit het hoofd leren voor Frans. Wat had ik er toch weer zin in…

Nu ben ik blij dat alles achter de rug is en dat ik alles ken. Straks kan ik dan ook met een gerust hart slapen.

Trein

Ik ben net aangekomen bij m’n moeder. Ik ben met de trein helemaal vanuit Antwerpen naar Neerpelt gereisd, om het weekend in Neerpelt door te brengen. De treinrit was weer een show . Op een gegeven moment stapt er een jongeman van 15 op de trein, samen met z’n broertje en zusje van respectievelijk 10 en 7 jaar oud. Zij begonnen gelijk zot doorheen de trein te lopen en te spelen. “Ge kunt me toch nie pakken” . Die uitspraak werd vaak geroepen door heel de trein. het meisje verveelde zich na een tijd en begon op elke persoon een geslacht te plakken. ” gij zijt een meisje, gij een jongen, gij ook, gij een meisje,….” en zo ging ze de hele wagon door. Toen kregen ze ruzie en begonnen ze te vechten . Het meisje kreeg een slag in haar gezicht en begon te huilen. Nu dat weer… al dat lawaai. Ik kreeg er hoofdpijn van … Eindelijk stapten zre van de trein af. Eindelijk rust dacht ik. Toen stapte er een dronken man op de trein. Hij had duidelijk te veel gedronken en begon te roepen. ” feestuh” . Dat was het enige zinnige dat er uit kwam.

Ik was zoo blij toen ik eindelijk uit kon stappen en op m’n bestemming was.

Het was een luidruchtige treinrit, maar wel een boeiende ervaring. Ik hoop dat ik het niet te vaak meer hoef mee te maken…